In de zestiende eeuw komt de tulp vanuit Centraal Azië naar Nederland. Vanaf dat moment groeit deze bolbloem uit tot een nationaal symbool voor de kleine handelsnatie aan de Noordzee. Veredelaars, kwekers, handelaren en consumenten hebben vooral belangstelling voor nieuwe, exclusieve soorten. Met name de zwarte tulp spreekt tot de verbeelding. In 1672 beschrijft Alexandre Dumas in zijn novelle 'La Tulipe Noire' (De Zwarte Tulp) hoe Cornelius van Baerle de zwarte tulp vindt. Een meeslepend verhaal dat velen inspireert. Zo brengt de Nederlandse kweker Krelage in 1891 een tulp op de markt onder de naam La Tulipe Noire. Deze tulp is echter meer paars dan zwart. Variaties op dit thema volgen, met klinkende namen als Black Parrot, Black Beauty en Black Pearl. In 1895 presenteert Grullemans de Queen of Night. Zwart zijn deze soorten echter geen van alle. Een volledig zwarte tulp is gewoonweg onmogelijk; daar is men inmiddels van overtuigd. Halverwege de jaren tachtig in de vorige eeuw, probeert kweker en veredelaar Geert Jan Hageman het tegendeel te bewijzen. Ook hij las het boek van Dumas en raakte in de ban van de mysterieuze zwarte tulp. Na een lange en intensieve periode van veredeling, lukt het hem een zo goed als zwarte tulp te ontwikkelen. De voor hem zo unieke bolbloem is ontstaan uit een kruising tussen twee soorten: Wienerwald en Queen of Night. Hageman's droom is uit gekomen.
Interessante vragen:
Hoe vermenigvuldigt een tulp zich?
Hoe werkt veredeling precies?
Hoe lang duurt het voordat een nieuwe soort is gecreëerd?
